Rodzaj Geophagus oraz barwniaki z rodzaju Chromidotilapia
W krętej drodze przedstawiania ryb pielęgnicowatych przyszedłem do punktu, w którym chcę zwrócić uwagę Czytelników ku pielęgnicom całkiem innym pod względem wyglądu, ale równie ciekawym, gdy chodzi o rozmnażanie. Na początek przedstawię ryby podłużne, z wielką głową, położoną dolnie, wysuniętym pyskiem, wysokim karkiem i obyczajami raczej dzikimi, w tym — zwyczajem kopania w podłożu. Są to zatem ryby pozornie diametralnie różne od przedstawionych delikatnych piękności, takich jak dyski. Są to barwniaki z Afryki Zachodniej, z rodzaju Chromidotilapia, i niektórzy przedstawiciele rodzaju Geophagus — z Ameryki Południowej.
W ubarwieniu ryb z gatunków: Chromidotilapia guntheri Sauvage i Chromidotilapia kingsleyae Boulenger przeważa kolor żółtobrązowy; samice są barwniejsze od samców, zwłaszcza w okresie godowym. Ryby te dorastają w naturze do 20 cm długości. Gdy złożą ikrę, samiec zbiera ją do pyska i rozpoczyna tzw. inkubację, jak u pyszczaków i wspomnianych już gębaczy: wielobarwnego i Bur-tona. Barwniaki te są więc gębaczami. W temperaturze 26°C ojciec — po 6 dniach — wypuszcza młode rybki, opieka rodziców nad młodymi trwa dalej i okazyjnie samica chroni młode w pysku.
Polska nazwa pierwszej ryby — to barwniak Giinthera, w przypadku drugiej mam kłopot, ponieważ nie wiem od kogo lub czego pochodzi nazwa łacińska.
Ziemiojady z rodzaju Geophagus — ryby te w ojczyźnie swojej pływają stadami, żerują w mule, wyrzucając jego cząstki przez otwory skrzelowe, a pożerając bezkręgowce i pokarm roślinny. Dorastają do długości 20 cm lub większej. Wymagają dużych zbiorników i dobrego filtrowania wody. Kształt trzech (co najmniej) gatunków jest podobny do opisanych barwniaków. Ziemiojad pstry (Geophagus jurupari Heckel) ma na zielonkawym tle złocistozielony, tęczowy wzór z lśniących łusek. Ryby te mogą być hodowane nawet z małymi rybami. Para opiekuje się ikrą w sposób typowy, ale wylęgające się larwy rodzice chwytają do pyska i noszą najpierw stale, a później — gdy potomkom skończą się zapasy żółtka — czasowo, by i oni mogli się pożywić.
Geophagus acuticeps Heckel jest podobny, choć mniej tęczowo lśniący. Ryby te opiekują się potomstwem jak typowe pielęgnice.
bramy opole - Naprawa notebooków - Noclegi Ustroń