Są to ryby płochliwe. W okresie dorastania i dobierania się w pary wymagają one zbiornika dużego, o głębokości wody raczej ponad 30 cm. Nie niszczą roślin. Broniąc swojego rewiru, samiec skalar skrzeczy.
Jeśli dobraną parę oddzieli się od reszty stada, wystarczy jej akwarium małe (nawet 40-litrowe) o głębokości 40 cm, z dobrą filtracją i, oczywiście, urozmaicona dieta. Jednak, by opiekowały się ikrą, nie zaś zjadały ją, tj. jeśli chce się obserwować opiekę skalarów nad ikrą i potomstwem (a nie np. zabrać liść lub płytkę szklaną z ikrą i wodą do osobnego, przewietrzanego „kotnika"), akwarium powinno być „naturalnej wielkości" — zależnie od wielkości pary — 50-100 I. Skalary przylepiają także ikrę do grubych łodyżek roślin wodnych itd. Rozmnażaniu skalarów sprzyja temperatura wody ok. 25°C. Jak u innych pielęgnic, rodzice wachlują, czyszczą ikrę i bronią jej, zjadają ziarenka ikry zaatakowane przez pleśń. Ułatwiają larwom wyjście przegryzając osłonki, wylęgające się larwy przenoszą na rośliny, do których się one przyczepiają. Przenoszą je przez kilka dni z miejsca na miejsce (niektórzy twierdzą, że przenoszą także ikrę), w końcu umieszczają w dołku wykopanym w podłożu. Bronią i oprowadzają narybek, który jako pokarmu wymaga z początku drobnego „pyłu" i ew. wrotków.
FotoKubek - yerba mate - Nieruchomości