Ziemiojad Steindachnera (Geophagus steindachneri Eigenmann i Hildebrand) — jest to ryba zielonkawa lub żółtobura, ma złotawy lub niebieski połysk na łuskach. Ryby te mają wydatne wargi. Jeżeli samcowi towarzyszy w akwarium podporządkowane męskie towarzystwo, lub jeśli styka się z konkurentem mającym własne terytorium, wówczas jest ozdobiony różowym hełmem, sterczącym z czubka głowy ukośnie ku przodowi. Gdy para zostanie sama — samcowi ów tłuszczowy garb zniknie w ciągu kilku dni. To samo obserwuje się u wielu pielęgnic, ale samce garbacza (Steałocranus casuarius) stale mają hełm.
Tarło ziemiojada Steindachnera jest niezwykle ciekawe. Po fazie gwałtownych zalotów ryby płyną nad podłożem i w pewnym momencie samica składa 1-5 jajeczek, po czym obraca się lub cofa i chwyta je do pyska. Teraz samiec wypuszcza obłoczek nasienia i też chwyta je pyskiem. Następnie samica stara się Chwycić czerwonawą brodawkę z kącika wysuniętego pyska samca. Brodawka ta przypomina wielkością pomarańczowe ziarno ikry tego gatunku. Podczas tych prób następuje zapłodnienie jaj. Potem sekwencje składania ikry itd. powtarzają się (patrz artykuł Rainera Stawikowskie-go o atrapach jaj u różnych gębaczy w ,,Aquarien Magazin", 10/1982).
Ziemiojady z dalszych trzech gatunków mają bardziej typowe dla pielęgnic kształty. Geophagus gymnogenys Hensel i Geophagus brasiliensis Ouey i Gai-mard, czyli ziemiojad brazylijski — to tęczowo lśniące pielęgnice, ze zwykłym w tej rodzinie trybem opieki nad potomstwem. Przekraczają one 20 cm długości. Pierwszy pochodzi z południa Brazylii i regionu La Platy; jest niewrażliwy na spadek temperatury zimą nawet do 12°C, byle powolny. Drugi pochodzi ze wschodu Brazylii, z wód słodkich i słonawych, jest ciepłolubny. Dotyczy to też ziemiojada surinamskiego (Geophagus surina-mensis), tęczowej pielęgnicy ozdobionej wydłużonymi zewnętrznymi promieniami płetwy ogonowej i pierwszymi promieniami płetw brzusznych. W ubarwieniu tej ryby jest dużo koloru wrzosowego — jasnej purpury, takie też są płetwy brzuszne, z bladozielonymi zakończeniami. Na spodniej stronie głowy, aż do nasady płetw brzusznych, znajduje się czarny krawat (śliniaczek?). Te łagodne ziemiojady (G. surinamensis) są gęba-czami, takimi jak ziemiojady pstre.
Wydaje mi się, że niewielka popularność ziemiojadów jest spowodowana niewiedzą kupujących; gdy np. widzą oni w sklepie młode ziemiojady brazylijskie, odstręcza ich szarawe ubarwienie i duże głowy tych rybek, i nie wiedzą, jak piękną tracą okazję.
Rodzaj Geophagus był niegdyś liczny, w wyniku rewizji oddzielono od niego rodzaje: Acarichtys, Biotodoma, Gymno-geophagus i Retroculus. Gymnogeopha-gus balzanii— to dość owalne w kształcie ryby. Samica nosi larwy w pysku. Gy-mnogeophagus rhabdotus — to niewielka i bardzo łagodna pielęgnica. Opiekuje się ikrą i potomstwem w standardowy dla pielęgnic sposób, młode wymagają z początku bardzo drobnego pokarmu. Niebiesko lśniące łuski, czarny wzór i duża wydłużona głowa dodają jej uroku i „charakteru" wyglądowi.
transport Warszawa - klapki - Kolektory danych